Predrag Bjelošević iz Banjaluke je dobitnik prestižne Kočićeve nagrade za 2026. godinu. Ova nagrada se dodeljuje za značajne književne doprinose i predstavlja vrhunac u karijeri mnogih pisaca. Na ovogodišnji konkurs pristiglo je 14 predloga od devet autora iz Republike Srpske i Srbije, a žiri je bio sastavljen od istaknutih ličnosti u književnosti: prof. dr Željka Pandžić, književnica Željka Avrić i književnik Duško M. Petrović. Nakon razmatranja, u uži izbor su uvršteni Bjelošević, Slobodan Ristović i Igor Marojević, a konačna odluka je donesena jednoglasno u korist Bjeloševića.
Svečana dodela nagrada biće održana 29. avgusta u Narodnom pozorištu Republike Srpske u Banjaluci, tokom Svečane akademije povodom 61. Kočićevog zbora. Predrag Bjelošević je izrazio svoje zadovoljstvo i zahvalnost što je dobio nagradu koja, kako kaže, predstavlja krunu njegovog stvaralaštva. S obzirom na to da je Kočićeva nagrada veoma značajna u njegovom rodnom gradu, za njega ima poseban emotivni značaj. Njegovo odrastanje je bilo ispunjeno Kočićevim delima, a on je sam učestvovao na mnogim Kočićevim zborovima, bilo kao organizator ili kao član žirija.
Kočićeva nagrada nije samo čast, već i obaveza, smatra Bjelošević. Ime Petra Kočića je sinonim za slobodu, jezik i moralnu nepokolebljivost, a lista prethodnih dobitnika nagrade uključuje mnoge veličine srpske književnosti, poput Dobrice Ćosića, Milorada Pavića i Dragoslava Mihailovića. Ova nagrada ima dugu tradiciju i doprinosi očuvanju književnog nasleđa Republike Srpske.
Bjelošević se osvrnuo na Kočićevo delo „Mračajski prot“, naglašavajući da Kočić nije bio samo veliki pisac, već i vešt psiholog. U njegovim delima, jezik nije samo sredstvo komunikacije, već nosi u sebi zavičaj, pamćenje i moralne stavove. Po njemu, u Kočićevim pričama se nalaze poetske slike koje su često bogatije od onih u klasičnim pesničkim delima.
Jedna od važnih karakteristika Kočićevog dela je i kontinuitet nagrade od 1992. godine, koja je prepoznala mnoge značajne pisce iz Republike Srpske. Bjelošević ističe da su njegovi likovi i ideje aktuelni i danas, potvrđujući da Kočić nije samo istorijska ličnost, već i večni umetnik. Njegova dela govore o pravdi, moralnosti i borbi za identitet, a to su teme koje su i danas veoma relevantne.
Kočićeva književnost se bavi univerzalnim pitanjima koja prevazilaze granice vremena i prostora. Primetno je da su političke okolnosti kroz istoriju često menjale kontekst u kojem su se nalazili njegovi likovi, ali su njegovi poruci i dalje snažni i inspirativni. U delu „Vukov gaj“, na primer, Kočić se bavi pitanjima pravde i očuvanja prirodnih resursa, što se može povezati sa savremenim problemima u društvu.
U vreme kada jezik često postaje plitak i površinski, Kočić nas opominje na važnost težine reči. Bjelošević naglašava da pisac nije onaj koji samo proizvodi rečenice, već onaj koji za njih snosi odgovornost. Njegova reč i dalje ima snagu i težinu, a Kočićeva dela nas podsećaju na večne vrednosti ljudske istine i čovečnosti.
Na kraju, Bjelošević postavlja pitanje koje nosi simboličku težinu: „Ideš li rode?“, na koje se može odgovoriti samo svesno i odgovorno, naglašavajući da put pred nama može biti izazovan, ali i pun nade. Nagrada koju je dobio nije samo lično priznanje, već i podsticaj za dalje delovanje u svetu književnosti i očuvanju kulturnog nasleđa.
