Usred australijske pustinje, u gradu Kuber Pediju, ljudi već decenijama žive ispod zemlje kako bi se zaštitili od ekstremnih temperatura koje leti dostižu i do 52 stepena. Ovaj jedinstveni grad, smešten 846 kilometara severno od Adelejda, poznat je kao svetska prestonica opala, s obzirom na to da čak 70 odsto svih opala dolazi iz ovog regiona. Kuber Pedi je postao dom za mnoge Srbe i Hrvate, koji su se doselili u potrazi za boljim životom, a značajan deo stanovništva živi u nekadašnjim rudnicima, koji su sada pretvoreni u podzemne kuće.
Na prvi pogled, pejzaž Kuber Pedija deluje kao scena iz postapokaliptičnog filma – crvena prašina, ogoljeni prostori bez drveća, i rupe u zemlji. Međutim, ispod te surove površine krije se sasvim drugačiji svet. Podzemne kuće nude prijatne temperature tokom cele godine, sa svim modernim sadržajima kao što su dnevne sobe, kuhinje, internet i udobnost koju pružaju stene.
Priča o Kuber Pediju počela je 1915. godine, kada je četrnaestogodišnji dečak Vili Hačison pronašao komade opala dok je pratio svog oca tokom neuspele potrage za zlatom. Vest o otkriću se brzo proširila, privlačeći rudare iz svih krajeva Australije, uključujući mnoge vojnike koji su se vraćali iz Prvog svetskog rata. Grad je zvanično dobio ime Kuber Pedi 1920. godine, što na jeziku australijskih Aboridžina znači „rupa belog čoveka“.
Život na površini pokazao se izuzetno teškim, pa su prvi stanovnici ubrzo shvatili da je nemoguće opstati u takvim uslovima. Suvi vazduh, visoke temperature i nedostatak hlada primorali su ih da potraže alternativna rešenja. Tokom kopanja tunela u potrazi za opalima, otkrili su da su temperature u steni znatno prijatnije, što je dovelo do stvaranja podzemnih kuća.
Danas, podzemne kuće u Kuber Pediju imaju sve što i klasične kuće: spavaće sobe, kupatila, kuhinje, struju, vodu i internet, ali su isklesane direktno u peščaru. Stanovnici uživaju u stalnoj temperaturi između 22 i 24 stepena, bez potrebe za klima-uređajima ili grejanjem. Unutrašnjost domova izgleda mnogo prijatnije nego što bi se moglo zamisliti, s toplim zidovima od narandžastog peščara, a neki vlasnici čak prave police i ukrase u steni.
Kuber Pedi nije samo mesto za život; tu se nalaze i kulturne institucije. Srpska pravoslavna crkva Svetog Ilije, sa osvetljenim vitražima i ikonama uklesanim u zidove, ističe se među brojnim podzemnim objektima. Osim crkava, u gradu postoje i muzeji, galerije, knjižare, pa čak i hotel u kojem turisti mogu prespavati duboko ispod zemlje i doživeti život stanovnika pustinje.
Život na površini je takođe neobičan, s gradskim terenima za golf bez trave, gde igrači koriste veštačku travu. Okolina Kuber Pedija podseća na površinu Meseca, sa više od 250.000 neobeleženih rupa koje su ostale kao nasleđe starih rudarskih okana. Zbog ovih karakteristika, grad je postao popularna lokacija za snimanje filmova, uključujući „Pobesnelog Maksa“ i „Pitch Black“.
Danas Kuber Pedi broji oko 2.500 stanovnika iz više od 45 različitih nacionalnosti, među kojima su Srbi, Grci, Hrvati i mnogi drugi doseljenici. Iako se neki stanovnici i dalje bave iskopavanjem opala, vlasti su zabranile rudarenje u stambenim delovima grada. Voda je jedan od najvećih problema; u ovom području nema reka ni jezera, pa se voda crpi iz ogromnog podzemnog rezervoara više od dva kilometra ispod zemlje.
Kuber Pedi opstaje više od jednog veka zahvaljujući vodi i opalu, a ostaje jedno od najneobičnijih mesta na planeti, gde se život odvija daleko od sunca, u podzemnom svetu usred pustinje.
