Savo Štrbac, direktor Dokumentaciono-informacionog centra „Veritas“, govorio je za „Novosti“ o stradanju Srba tokom zločinačke operacije hrvatske vojske „Oluja“. Prema njegovim rečima, Hrvati su tada zauzeli vrhove Dinare, što im je omogućilo kontrolu nad Kninom i okolnim mestima, čime je započeta akcija „Oluja“. Štrbac ističe da je Knin pao sa strane sa koje se to nije očekivalo, a nakon akcije „Oluja“ usledila je još jedna operacija u septembru, tokom koje je proterano dodatnih 120.000 Srba iz područja „Visoke Krajine“, uključujući Drvar, Grahovo i Jajce, gde je zabeleženo više od 650 žrtava.
Štrbac se osvrnuo na svoja lična iskustva, istakavši da je i on, kao i mnogi drugi Srbi, prošao kroz Mrkonjić Grad tokom egzodusa. Osetio je potrebu da prisustvuje obeležavanju „Oluje“ u ovom mestu, kako bi evocirao uspomene na zajedničku tragediju. Takođe, naglasio je da će nastaviti sa obeležavanjem mesta gde su mnogi Srbi stradali tokom bekstva, kao što su Predorska i Petrovačka cesta, gde su izbeglice bile pod napadom hrvatske avijacije.
Govoreći o pravdi za ratne zločine, Štrbac je ukazao na to da su određeni sudski procesi pokrenuti, ali da je mnogo slučajeva ostalo bez epiloga. Istakao je da su događaji na Prijedorskoj i Petrovačkoj cesti bili izostavljeni iz optužnica protiv hrvatskih generala, te da je samo mali procenat pripadnika hrvatskih vojnika procesuiran. Takođe, naglasio je da je srpsko pravosuđe pokrenulo postupke protiv hrvatskih pilota koji su granatirali izbegličke kolone, ali da je to išlo uz velike poteškoće.
Štrbac je izrazio nadu da će se do kraja godine doneti osuđujuća presuda za zločine počinjene tokom rata, ukazujući na značaj srpskih žrtava u tom procesu. On je takođe naglasio potrebu za reciprocitetom u pravdi, ističući da bi trebalo da se procesuiraju zločini sa obe strane.
Prema njegovim rečima, pre rata je u Hrvatskoj živelo oko 500.582 Srba, što je činilo 12,2% ukupnog stanovništva, dok je prema popisu iz 2021. godine taj broj pao na oko 124.000. Štrbac smatra da je to veliki demografski gubitak, a naglašava da su posledice rata pogodile i Srbe i Hrvate, uz iseljavanje i demografsko pražnjenje.
Govoreći o proslavi „Oluje“ u Zagrebu, Štrbac je primetio da Hrvati mogu slaviti taj dan kao dan pobede, ali naglašava da su podaci koje iznosi suprotni toj proslavi. On smatra da političke elite koriste ratne narative za održavanje vlasti, ali da je Hrvatska duboko ukopana u problem demografije i mržnje.
Takođe, Štrbac je istakao važnost ne zaboravljanja zločina NDH nad Srbima, Romima i Jevrejima tokom Drugog svetskog rata, naglašavajući da su ti zločini ostali nekažnjeni. On smatra da su ratovi devedesetih zapravo proizašli iz događaja iz četrdesetih, a ponovni uspon ustaških simbola izazvao je strah među Srbima, što je dovelo do oružanog otpora.
Na kraju, Štrbac je izrazio želju da više ne bude ratova i da buduće generacije ne prolaze kroz slične patnje, naglašavajući da u ratu nema pobednika. U tom kontekstu, „Veritas“ je organizovao pomen devetorici vojnika Republike Srpske Krajine koji su bili prve žrtve akcije „Leto ’95“, ukazujući na značaj sećanja na stradale.
