Onkološkim pacijentima iz Srbije mogla bi uskoro biti dostupna ruska personalizovana terapija protiv raka. Međutim, stručnjaci upozoravaju da je potrebno sačekati rezultate kliničkih ispitivanja pre nego što ova terapija postane široko dostupna. U drugoj polovini avgusta, prva pacijentkinja iz Srbije bi mogla da započne lečenje u Moskvi.
Vladimir Jakovljević, stručnjak za onkologiju, objašnjava da personalizovana terapija predstavlja savremeni pristup lečenju, jer se terapija prilagođava specifičnostima svakog pacijenta i njegovog tumora. Jakovljević ističe da je uključen u projekat i smatra da bi ova terapija mogla da predstavlja revolucionarno otkriće. Međutim, naglašava da je za ovakav pristup potrebna visoka tehnologija i značajna ulaganja, što znači da u početku neće biti dostupna svima.
Saradnja između Srbije i ruskih institucija traje oko godinu i po dana, a pripreme za odlazak prve pacijentkinje su u toku. Jakovljević očekuje da će pacijentkinja u avgustu otputovati u Moskvu i da će lečenje trajati oko pet meseci. Takođe, već je formirana grupa pacijenata sa nesitnoćelijskim karcinomom pluća koji bi mogli postati kandidati za terapiju kada ona bude registrovana.
Profesor Vladimir Kovčin objašnjava kako se razvija personalizovana terapija. Umesto da se terapija pravi unapred, ona se razvija prema karakteristikama tumora svakog pacijenta. Prednost ovog pristupa lečenju je što se lek, ili vakcina, pravi isključivo za određenog pacijenta na osnovu analize genskog profila tumora i drugih bioloških markera.
Trenutno pacijenti izvan Rusije moraju da putuju u tu zemlju kako bi se izvršile potrebne analize, uključujući uzimanje uzorka živog tkiva tumora. Kovčin ističe da je potrebno da pacijenti odu u Rusiju, jer se analiza mora raditi na svežem uzorku, a ne na arhivskom tkivu. Proces analize može trajati oko mesec dana ili duže, nakon čega se na osnovu genskih karakteristika tumora izrađuje personalizovana terapija koristeći sofisticirane metode sekvencioniranja genskog materijala.
Stručnjaci smatraju da personalizovani pristup predstavlja jedan od pravaca budućnosti onkologije, ali je potrebno još podataka i rezultata na većem broju pacijenata da bi se potvrdila njegova efikasnost. Kovčin naglašava da svaka vest o pomaku u lečenju karcinoma ima značaj, posebno u trenutku kada još uvek nemamo definitivno rešenje za ovu bolest.
Nove biološke terapije u nekim slučajevima već daju bolje rezultate od klasične hemioterapije, ali hemoterapija i dalje ostaje važan deo lečenja jer nisu svi tumori pogodni za personalizovani pristup.
U zaključku, iako ruska personalizovana terapija predstavlja potencijalnu nadu za onkološke pacijente u Srbiji, važno je sačekati rezultate kliničkih ispitivanja i obezbediti potrebnu tehnologiju i resurse za širu primenu. Ovaj pristup lečenju može značajno unaprediti način na koji se borimo protiv raka, ali je put do njegove pune primene još dug.
