Autor Vladimir Đuričić, dugogodišnji novinar i poznavalac kulturnih prilika u Srbiji, objavio je knjigu „Muzika sveta“ u izdanju Službenog glasnika. Ova knjiga predstavlja jedinstveno putovanje kroz raznolikost muzičkih tradicija i kultura različitih naroda, osvetljavajući značajne ličnosti koje su oblikovale svetsku umetničku baštinu. Promocija knjige zakazana je za 19. novembar u Maloj dvorani Kolarčeve zadužbine, gde će čitaoci imati priliku da razgovaraju s autorom o njegovom istraživačkom radu.
Đuričić u knjizi ističe da muzika ima moć obogaćivanja duha i proširivanja horizonata, otvarajući vrata nepoznatim melodijama koje su oblikovale epohe. Pored velikana klasične muzike poput Baha i Betovena, autor skreće pažnju na stvaraoce 20. veka čija su dela, iako često nepoznata, obeležila čitave kulture. U knjizi se nalaze više od hiljadu priča o muzičkim herojima iz 25 zemalja, uključujući biografije, instrumente i glasove koji otkrivaju istorijske i geografske zanimljivosti.
Đuričić naglašava kako su mnogi muzičari, poput čuvene peruanske pevačice Ime Sumak, ostavili dubok trag u muzici. Sa svojim jedinstvenim glasom, ona je opisivana kao „špijunka na vratima prošlosti“, a njena vokalna sposobnost je predmet istraživanja. Autor navodi da je njen glas bio fenomenalno iskustvo koje je prevazilazilo granice klasične muzike.
Osim priča o izuzetnim muzičarima, knjiga se bavi i značajem pojedinih pesama, kao što je „Zelene oči“, koja je postala simbol emotivnog izražavanja tokom Španskog građanskog rata. Đuričić opisuje kako su umetnici poput Lorke i De Leona stvarali pesme koje su nosile snažne poruke i emocije.
Jedna od najpotresnijih priča u knjizi je o Viktoru Hari, čileanskom pevaču čije su pesme odražavale ljubav prema narodu i borbu protiv nepravde. Njegova tragična sudbina, kada je uhvaćen i ubijen pod Pinočeovom diktaturom, svedoči o opasnostima umetničkog izražavanja u vreme političkih represija. Đuričić ističe kako je stadion na kojem je Hara ubijen kasnije postao simbol otpora prema tiraniji.
U knjizi se takođe govori o Atatürku, ocu moderne Turske, koji je igrao ključnu ulogu u muzici svog vremena. Njegova ljubav prema muzici i talentovanim izvođačima ostavila je dubok trag, a Đuričić deli anegdote o njegovim muzičkim susretima i strastima.
Meksička kultura, posebno muzika o alkoholu, takođe zauzima značajno mesto u „Muzici sveta“. Autor se osvrće na život i rad Hozea Alfreda Himeneza, čije pesme govore o borbi sa alkoholizmom i emotivnim teškoćama, dok je Čavela Vargas, kao ikona meksičke muzike, predstavljala snagu i strast kroz svoj jedinstveni vokal.
Đuričić dodatno istražuje i fenomenalne muzičke stvaraoce kao što je Tom Žobim, čija je pesma „Martovske kiše“ proglašena za najbolju brazilsku pesmu svih vremena. Kroz ovaj rad, autor poziva čitaoce da istraže bogatstvo raznolikosti koje muzika donosi, kao i da se upoznaju s pričama ljudi koji su stvarali umetnost pod različitim društvenim i političkim okolnostima.
U zaključku, „Muzika sveta“ nije samo knjiga o muzičkim tradicijama, već i o ljudima, njihovim životima i borbama. Đuričić poziva čitaoce da se otvore za nove zvuke i priče koje čekaju da budu otkrivene, ističući važnost muzike kao univerzalnog jezika koji povezuje ljude širom sveta.
