Iako su jedinci često na meti stereotipa, stručnjaci ističu da broj dece u porodici nije ključni faktor koji određuje kako će se neko razvijati kao osoba. Odnos sa roditeljima, porodična atmosfera i okruženje u kojem dete odrasta imaju mnogo veću ulogu u formiranju ličnosti. Savremena istraživanja pokazuju da su razlike između jedinca i dece koja imaju braću i sestre mnogo manje nego što smo do sada verovali. Psiholozi naglašavaju da većina predrasuda koje prate jedince nema ozbiljno naučno uporište.
Jedna od najčešćih predrasuda jeste da su jedinci razmaženi, usamljeni ili manje društveni od svojih vršnjaka. Međutim, psihijatar dr Alen Masri objašnjava da istraživanja ne potvrđuju takve tvrdnje. Razvoj deteta, kako navodi, mnogo više zavisi od vaspitanja i porodičnih odnosa nego od toga da li ima braću i sestre. Psihološkinja Rejčel Loftin dodaje da su jedinci u proseku psihološki zdravi, društveno sposobni i jednako dobro prilagođeni kao i oni koji su odrasli u većim porodicama.
Jedna od razlika koja se može primetiti kod jedinca je način komunikacije. Budući da često provode više vremena sa odraslima, jedinci često razvijaju bogatiji rečnik i lakše učestvuju u razgovorima sa starijima. Stručnjaci upozoravaju da se to ne sme tumačiti kao dokaz emocionalne zrelosti, već kao rezultat drugačijeg iskustva odrastanja i komunikacije. Klinička psihološkinja dr Liz Nisim napominje da pojedinim jedincima veća i bučna društva mogu delovati naporno, te često biraju manji krug prijatelja ili razgovor sa odraslima, što ne ukazuje na slabije socijalne veštine.
Istraživanje objavljeno 2025. godine u časopisu Nature Human Behaviour pokazuje da odrastanje bez braće i sestara ne donosi psihološke nedostatke. Naprotiv, neki jedinci su pokazali određene prednosti u kognitivnim sposobnostima i mentalnoj otpornosti. Međutim, stručnjaci napominju da se takvi rezultati ne mogu generalizovati, jer razvoj zavisi od mnogih faktora.
Psiholozi se slažu da kvalitet odnosa u porodici ima daleko veći uticaj na razvoj deteta nego što je to slučaj sa brojem dece. Dete koje odrasta u sigurnom i podsticajnom okruženju, uz emocionalnu podršku roditelja i razvijen društveni život, može imati veoma pozitivno iskustvo bez obzira na broj članova porodice. S druge strane, preterana zaštita ili previsoka očekivanja mogu negativno uticati na sve, uključujući jedince i decu koja odrastaju uz braću i sestre.
Jedinci često dobijaju više pažnje od roditelja, što može doprineti razvoju samopouzdanja i osećaja sigurnosti. Međutim, stručnjaci upozoravaju da takva dinamika može dovesti do očekivanja da će i u budućim odnosima njihove potrebe biti brzo prepoznate. Stoga, važnost podsticanja samostalnosti, empatije i prilagodljivosti kod jedinca ne može biti dovoljna, kako bi se izgradili zdravi odnosi sa vršnjacima i partnerima.
Ukratko, iako se jedinci suočavaju sa raznim stereotipima i predrasudama, istraživanja pokazuju da su ključni faktori u razvoju deteta kvalitet odnosa unutar porodice i okruženje u kojem odrasta. Umesto da se fokusiramo na broj dece, važno je raditi na stvaranju pozitivnog porodičnog okruženja koje će podržati emocionalni i socijalni razvoj deteta. Bez obzira na to da li je dete jedinca ili ima braću i sestre, svako dete zaslužuje ljubav, podršku i razumevanje kako bi izraslo u srećnu i zdravu osobu.
