Tim naučnika sa Univerziteta u Bristolu razvio je revolucionarnu metodu koja omogućava analizu mirisa drevnih egipatskih mumija bez potrebe za njihovim oštećivanjem. Ova nova metoda identifikuje hemijske tragove balzamovanja koristeći neinvazivan pristup, što je značajan korak napred u arheološkim istraživanjima. Istraživanje je otkrilo materijale koji su korišćeni u procesu mumificiranja, pružajući nove uvide u drevne egipatske običaje i rituale.
Tradicionalne metode analize mumija često su uključivale sečenje delova zavoja i njihovo rastvaranje za hemijske analize. Ovaj proces može značajno oštetiti uzorke i dovesti do gubitka važnih informacija. Međutim, naučnici sa Univerziteta u Bristolu su se odlučili za drugačiji pristup. Umesto da uništavaju uzorke, oni su se fokusirali na ispitivanje isparenja organskih jedinjenja (VOC) iz vazduha koji okružuje mumije. Ova inovativna metoda omogućava prikupljanje podataka bez fizičkog kontakta sa samim mumijama.
Prema autorima studije, miris je imao ključnu ulogu u egipatskoj mitologiji i verovanjima o zagrobnom životu. Egipćani su koristili različite začine i aromatične smole tokom procesa balzamovanja kako bi prikrili neprijatne mirise koji su mogli nastati tokom raspadanja tela. Ove smole su takođe imale zaštitnu ulogu, čuvajući telo od štetočina i mikroorganizama. Ova praksa balzamovanja bila je od suštinskog značaja za egipatsku kulturu, jer su verovali da pravilno očuvanje tela omogućava duši da nastavi svoj put u zagrobni život.
Naučnici su analizirali različite mumije iz različitih perioda egipatske istorije, što im je omogućilo da otkriju razlike u korišćenju materijala tokom vremena. Ova analiza pruža uvid u to kako su se tehnike mumificiranja razvijale i menjale kroz vekove, kao i u to koji su materijali bili najpopularniji u različitim epohama.
Jedan od ključnih nalaza ovog istraživanja jeste identifikacija određenih smola koje su korišćene u balzamovanju. Ove smole, kao što su smola borovice i druge aromatične supstance, otkrivene su kao ključni sastojci u procesu očuvanja. Ove informacije ne samo da pomažu u razumevanju drevnih običaja, već takođe pružaju uvid u trgovinu i ekonomiju tog vremena, jer su ove smole često bile skupe i teško dostupne.
Pored toga, istraživanje je pokazalo da su egipatski balzamatori koristili različite kombinacije mirisa kako bi stvorili specifične arome koje su bile povezane sa različitim ritualima i verovanjima. Ove informacije mogu pomoći u rekonstrukciji ne samo fizičkih, već i duhovnih aspekata drevnog egipatskog života.
Metoda koju su razvili naučnici iz Bristola može se primeniti na različite arheološke uzorke širom sveta, pružajući nove mogućnosti za istraživanje drevnih kultura. Njihov pristup takođe može otvoriti vrata za nove studije koje se bave pitanjima očuvanja i analize drugih vrsta arheoloških artefakata, omogućavajući naučnicima da dobiju vredne informacije bez oštećivanja uzoraka.
U svetu gde su arheološki nalazi često ugroženi zbog različitih faktora, kao što su klimatske promene i ljudska aktivnost, ovakve inovacije su od suštinskog značaja. Ova metoda ne samo da pomaže u očuvanju istorije, već takođe omogućava savremenim istraživačima da bolje razumeju i cene bogatu kulturnu baštinu drevnih civilizacija.
Zaključno, istraživanje naučnika sa Univerziteta u Bristolu predstavlja značajan iskorak u arheološkim istraživanjima i analizi drevnih kultura. Ova neinvazivna metoda analize mirisa otvara nove mogućnosti za razumevanje i očuvanje bogate istorije drevnog Egipta, pružajući uvid u običaje, rituale i svakodnevni život ljudi koji su živeli pre više od hiljadu godina.
