Medunarodni tim naučnika je otkrio jedan od najstarijih poznatih zaraslih teških povreda kod životinja na fosilu pećinskog lava, koji datira između 160.000 i 190.000 godina. Ova otkrića su rezultat istraživanja objavljenog u naučnom časopisu „Kvaternari internešenal“, a temelje se na analizi fosila pronađenog u Sloveniji.
Fosil, koji se odnosi na nadlaktičnu kost pećinskog lava, pronađen je u pećini Kanegra i decenijama je bio deo muzejske zbirke, ali do sada nije bio detaljno proučavan. Ovaj nalaz pruža retku priliku da se zaviri u životne izazove sa kojima su se suočavale velike zveri tokom ledenog doba. Fosil se godinama čuvao u Muzeju Đovani Kapelini Univerziteta u Bolonji, gde je dospeo tokom Drugog svetskog rata. Tek zahvaljujući savremenim istraživačkim metodama, stručnjaci su uspeli da otkriju njegov puni naučni značaj.
Naučnici su koristili kompjuterizovanu tomografiju (CT) kako bi analizirali unutrašnjost kosti i utvrdili da je životinja preživela izuzetno težak prelom. Analiza je omogućila detaljan uvid u promene koje su se dogodile tokom procesa zarastanja. Snimci su pokazali da se sunđerasto koštano tkivo reorganizovalo i preoblikovalo kako bi očuvalo funkciju mišića prednjeg ekstremiteta. I pored toga što je povreda zarasla, kost je ostala delimično deformisana.
Prema rečima Elene Geko sa Departmana za geonauke Univerziteta u Padovi, glavne autorke studije, kost je nakon povrede postala kraća nego kod zdravih jedinki. Deo na kojem se vezuju mišići ramena znatno je ojačao kako bi nadoknadio posledice preloma. Takve anatomske promene ukazuju na izuzetnu sposobnost organizma da se prilagodi ozbiljnoj povredi. Naučnici smatraju da je upravo ta prilagodljivost omogućila životinji da preživi.
Pećinski lav se nakon povrede suočavao sa veoma zahtevnim uslovima života. Oporavak je verovatno trajao dugo, a svaka greška mogla je biti kobna. Pretpostavlja se da se životinja nedeljama skrivala od potencijalnih predatora, kao što su hijene i drugi lavovi, uz veoma ograničen pristup hrani i vodi. Istraživači veruju da je pećinski lav mogao da se ponaša slično današnjim lavovima u Africi koji se povlače tokom oporavka od ozbiljnih povreda.
Ovakvi nalazi su izuzetno retki jer je pronađen veoma mali broj kostiju pećinskih lavova sa jasno vidljivim patološkim promenama. Tragovi ozbiljnih trauma su još ređi, što daje posebnu naučnu vrednost ovom fosilu. Kustoskinja geološke zbirke muzeja, Mičela Kontesi, naglasila je da ovo otkriće potvrđuje veliku vrednost muzejskih kolekcija. Savremene metode analize omogućavaju nova saznanja o davnoj prošlosti, čak i na fosilima koji su decenijama u muzejskim depozima.
Ovo otkriće ne samo da pruža uvid u adaptivnu biologiju pećinskog lava, već pruža i širu perspektivu o ekološkim uslovima života u prošlim vremenima. Razumevanje kako su ove velike zveri preživljavale u teškim uslovima može pomoći naučnicima da bolje shvate evoluciju i prilagođavanje životinjskih vrsta tokom vremena.
Konačno, ova studija naglašava značaj interdisciplinarnog pristupa u proučavanju paleontoloških nalazišta, gde se kombinacija tradicionalnih metoda sa savremenim tehnologijama može koristiti za otkrivanje novih informacija koje bi inače ostale neotkrivene. Ova otkrića doprinose našem razumevanju biologije, ekologije i evolucije, kao i borbe za opstanak u izazovnim uslovima.
