Mnoštvo pozitivnih kritika i razmatranja pratilo je film „Stranac“ Fransoa Ozona, koji je baziran na čuvenom delu Albera Kamija. Ovaj projekat je ocenjen kao rizičan, ali uspešan, što potvrđuje francuski veb-sajt „Sans Kritik“, koji ga opisuje kao zaokruženo filmsko delo. Ozon je uspeo da adaptira Kamijevu priču, koja se smatra jednom od najčitanijih na svetu, ali i teškom za ekranizaciju, s obzirom na to da je roman ranije samo jednom snimljen 1967. godine od strane Luchina Viscontija, što nije donelo očekivani uspeh.
Film uspeva da prikaže osećaj otuđenosti i apsurda koji prožima Kamijev tekst. Ozonov Merso, glavni lik, postavlja se izvan društvenih normi, a sunce, koje je Kamiju bilo od posebnog značaja, ovde postaje gotovo lik samo za sebe. Kritičar „Alo Sinea“ ističe da film budi želju da se ponovo čita Kamijevo remek-delo, naglašavajući visoke ambicije reditelja i izvanrednu glumačku postavu.
Povodom premijere, Radio Francuska je okupila razne kritičare koji su izrazili svoja mišljenja. Kristof Burseje, istoričar i filmski kritičar, pohvalio je estetski kvalitet crno-belog filma i glumu Benžamena Voazena, glavnog glumca. On ističe da Ozon uspešno obrađuje kolonijalno pitanje, što nije bilo zastupljeno ni kod Kamija ni kod Viscontija. Ova dimenzija dodatno oslikava civilizaciju koja je nametnuta drugima, što Burseje smatra ključnim za razumevanje filma.
Novinarka Ava Kaen bila je nešto uzdržanija u svom pristupu. Ona naglašava težinu adaptacije klasičnog dela koje je već u velikoj meri interpretirano kroz različite filmove. Kaen je zamislila Mersoa kao suvljeg i nihilističnijeg, dok je zamerila što je glavni glumac sniman kao maneken u reklami za luksuzne parfeme. Ova opservacija ukazuje na različite percepcije koje se javljaju u adaptacijama velikih književnih dela.
Mari Sovion, novinarka, takođe ima podeljena osećanja o filmu. Ističe da je prvi deo izuzetno uspešan, posebno zbog Ozonove odluke da praktično napravi nemi film na početku. Međutim, za drugi deo smatra da je to „deža vi“ u Ozonovom radu. Drugi kritičar, Frank Finans Madireira, naglašava političku dimenziju filma koju Kamijev roman nije jasno oslikavao.
U recenziji mesečnika „Kaje de Sinema“, film je opisan kao izazov koji izaziva kontradiktorna osećanja, a Ozonov pristup donosi nešto od ranijeg francuskog filma, sa primesama sumornog poetskog realizma. U isto vreme, erotizuje lik Mersoa, što je dodatno udaljava od Kamijevog prvobitnog dela.
„Sans Kritik“ naglašava da je Ozonova adaptacija Kamijevog dela bila rizičan poduhvat koji se isplatio. Iznenađuje kako je delo koje nije posebno „filmsko“ uspešno preneseno na platno. Ozon je uspeo da oživi lik Mersoa koji je kompleksan i težak, što dodatno doprinosi dubini filma.
Film takođe postiže uspeh u predstavljanju sporednih likova. Rebeka Marder, koja tumači jedan od ključnih sporednih likova, predstavlja savršen kontrapunkt Mersou, dok Pjer Loten briljira u ulozi brbljivog makroa. U pozadini, Alžir iz 1940. godine je verno rekonstruisan, prikazujući težinu kolonizacije nad lokalnim stanovništvom.
Ovaj film predstavlja ne samo pokušaj adaptacije jednog od najvažnijih dela francuske književnosti, već i istraživanje dubokih tema koje su relevantne i danas. Ozonov „Stranac“ poziva gledaoce da preispitaju odnose između pojedinca i društva, kao i pitanje identiteta i ljudske prirode, čineći ga značajnim ostvarenjem za savremenu kinematografiju.
