Vladislav Jovanović bio je istaknuta figura srpske i jugoslovenske diplomatije, čiji je doprinos bio ključan u oblikovanju spoljnih politika tokom turbulentnih vremena druge polovine 20. veka. Rođen 1933. godine u Žitnom Potoku, Jovanović je svoju diplomatsku karijeru započeo diplomiranjem na Pravnom fakultetu Univerziteta u Beogradu 1955. godine. Njegov put ka vrhu diplomatije započeo je 1957. godine kada je ušao u Ministarstvo inostranih poslova Jugoslavije, gde je postepeno napredovao kroz različite pozicije.
Tokom svoje karijere, Jovanović je služio u ambasadama u Briselu, Ankari i Londonu, a vrhunac njegovog rada u SFRJ bio je pozicija ambasadora u Turskoj od 1985. do 1989. godine. Ovo iskustvo mu je omogućilo da stekne duboko razumevanje regionalnih odnosa na Balkanu, što će mu kasnije koristiti u ključnim trenucima tokom raspada Jugoslavije.
Kada je započela kriza devedesetih godina, Jovanović je postavljen na čelo diplomatije Jugoslavije. U trenutku kada se zemlja suočavala sa ozbiljnim političkim previranjima i raspadom, Jovanović je imao važnu ulogu u pokušaju objašnjavanja stavova Beograda međunarodnoj zajednici. Na funkciju ministra spoljnih poslova Srbije stupio je 1991. godine, dok su se već odvijali procesi raspada SFRJ. Tokom 1992. godine, postao je savezni ministar za inostrane poslove SR Jugoslavije. Njegov mandat bio je obeležen teškim godinama pod sankcijama, kao i pregovorima u Londonu i Ženevi, gde je Jovanović često nalazio rešenja u teškim pregovorima.
Godine 1995. Jovanović je prešao na poziciju šefa Misije SR Jugoslavije pri Ujedinjenim nacijama, gde je ostao do oktobra 2000. godine. Njegov rad u UN bio je fokusiran na odbranu državnih interesa tokom sukoba na Kosovu i Metohiji, kao i tokom NATO bombardovanja 1999. godine. Tokom ovog perioda, Jovanović je imao direktnu komunikaciju sa najvišim svetskim zvaničnicima i Savetom bezbednosti, što je dodatno osnažilo njegovu ulogu na međunarodnoj sceni.
Nakon 2000. godine i povlačenja iz aktivne diplomatije, Vladislav Jovanović nije nestao iz javnog života. Postao je cenjeni analitičar spoljnih politika u Srbiji, često pružajući intervjue i analize koje su se bavile savremenim geopolitičkim izazovima sa kojima se Srbija suočavala. Njegov smiren i promišljen pristup, kao i duboko poznavanje istorije diplomatije, činili su ga jednim od najpoštovanijih komentatora na ovu temu.
Jovanović je bio poznat po svom nepokolebljivom stavu u odbrani nacionalnih interesa, često kritikovao savremene pritiske na Srbiju, ali nikada nije gubio iz vida potrebu za dijalogom i razumevanjem. Njegova sposobnost da razume složene političke situacije i da ih prenese na jasan i razumljiv način bila je jedna od njegovih najjačih osobina.
Preminuo je 22. februara 2026. godine u Beogradu, ostavljajući za sobom imidž „diplomate starog kova“, koji je uvek stavljao profesionalizam ispred dnevne politike. Njegova smrt ostavlja veliku prazninu u domaćoj diplomatiji, a njegovo nasleđe će ostati trajno prisutno u analizi i razumevanju spoljnih odnosa Srbije.
Vreme i mesto sahrane biće naknadno objavljeni, a mnogi će ga pamtiti kao jednog od najvažnijih i najuticajnijih diplomata svog vremena, koji je ostavio neizbrisiv trag u istoriji srpske diplomatije.
